…inpakken en wegwezen!

Op het moment dat we precies 24 uur op zijn, klap ik de laptop open om het blog te maken. Maar dan wel languit op de bank van ons appartement, met uitzicht op het vuurwerk in Disney. Laten we bij het begin beginnen.

Wat een ongelooflijke lange dag was dit. De dag begon toen om 3:00 uur onze wekker ging. Gelukkig stond alle bagage al klaar en konden we na het opfrissen zo de auto in, zodat we om 3:40 konden wegrijden. Het was lekker rustig op de weg en precies om 5:30 liepen we de vertrekhal op Schiphol binnen.

We konden thuis de boardingpassen niet printen, omdat ik blijkbaar mijn ESTA (soort visum voor de VS) moest laten zien. Daarom moesten we er ook echt drie uur voor vertrek zijn. Ik had een paar kruisjes achter mijn naam. Dat begint zo langzamerhand de ‘story of my life’ te worden. Ook bij het inleveren van de bagage leverde dat problemen op, zodat we dat bij een aparte balie moesten doen. Toen het spulletje eenmaal weg was, zijn we ook direct door de security gegaan.

En daar werden we eens even flink gecontroleerd! Goeiedag, echt alles ging uit de tassen en werd gecontroleerd op drugs en/of explosieven. Toch zijn ze hier altijd heel erg vriendelijk, hoe anders is dat bij onze vrienden van de TSA in de VS. Uiteindelijk liepen we best snel aan de andere kant van de douane en konden we ontbijten.

Daarna voor het kruisverhoor naar gate E1, speciaal voor Delta ingericht om alle passagiers naar de VS te vragen of ze hun tas zelf hebben ingepakt, etc. Maar ook hierna hadden we nog genoeg tijd te doden, dus we hebben maar eens even rondgekeken op pier F. Nooit geweten dat ze daar een mini-expo hebben van NEMO Science Museum en zelfs het Rijksmuseum!

Hij slaat al groen uit, nog voordat we in het vliegtuig zitten!

Ruim op tijd meldden we ons bij de gate. We hebben nog even heel geamuseerd zitten luisteren naar een ruziënd Amerikaans echtpaar. Ik heb op z’n minst vier talen voorbij horen komen. Zij wond zich ongelooflijk op. Stoom kwam uit haar oren terwijl ze zich aan het opmaken was en ze begon steeds wilder met haar oogschaduw en mascara te tekenen. En hij leunde relaxed achterover. Ik keek schuin naar het eindresultaat van deze make-up challenge: het meesterwerk was groen en blauw en had niet misstaan bij de collectie ‘surrealisme’ in het Rijksmuseum om de hoek.

Toen ik nog even snel naar het toilet wilde gaan, hoorde ik ineens dat mijn naam omgeroepen werd. Of mevrouw Steen zich – evenals een aantal andere passagiers – wel even wilde melden bij de balie voor een extra check. Natuurlijk. Dus ik zeg tegen Ryan: “Wacht maar even, ik ben zo weer terug. Ik vraag wel even wat de bedoeling is.” Ondertussen zag de mevrouw bij de gate dat ik het paspoort van Ryan ook bij me had. Of ik die wel eens even héél snel wilde terugbrengen. Hij moet te allen tijde zijn eigen paspoort bij zich houden! Nou, sorry hoor.

Ik bracht Ryan snel zijn paspoort en liep terug naar voren. Ik moest op een bankje achter een afzetlint gaan zitten, naast een paar andere geluksvogels, totdat ik werd opgeroepen. Ik dacht even dat ik in de wacht stond voor de penitentiaire inrichting. Toen mijn nummer, ehh naam, werd opgeroepen, meldde ik me bij hem/haar (ik weet serieus niet of het een meneer of een mevrouw was). Mijn tas werd weer volledig overhoop gehaald, getest en ik kreeg vervolgens een volledige visitatie. En na dit hele gebeuren, werden Ryan en ik ook niet meer herenigd. Hereniging vond pas plaats na het boarden, in het vliegtuig.

Het was in ieder geval grondig. Dat is dan wel weer een veilig gevoel. Maar deze serieuze controles hebben we nog niet eerder meegemaakt. Zelfs niet in de VS.

De vlucht zelf was prima. Ik vind het echt een lange ruk naar Atlanta, we hadden de volle 9 uur en 45 minuten nodig. Naast een periode van forse turbulentie was het prima, op het onbestemde eten na.

Wie ligt daar onder de vleugel??

Wel hadden we bij aankomst 10 minuten vertraging, waardoor onze overstap wel heel erg kort werd. Gelukkig was het niet erg druk bij Immigrations en konden we het met stevig doorlopen nog nét redden. Wat een enorm vliegveld is dat zeg, er zit gewoon een heel metrostelsel onder!

De vlucht Atlanta – Orlando was één en al turbulentie en duurde gelukkig maar een uur.

Orlando International, feest der herkenning.

Snel door naar de autoverhuur, waar we zo door konden lopen.
We kijken wat rond en ik zie echt alleen maar rijdende broodroosters staan (van het type vierkant met een enorme grille aan de voorkant)….niet echt wat we zoeken.

Maar, Ryan heeft het allemaal weer enorm strak geregeld, waardoor we met een splinternieuwe Cadillac XT5 de garage uit reden. Niet normaal wat hier allemaal op zit! Camera’s aan alle kanten, stoel verwarming, stoelventilate en stoelvibratie (oehlala) voor als je te dicht op je voorganger komt. Lampjes, lichtjes, kersenhout, dode hoek waarschuwing, rijbaangeleiding, echt over de top. Maar heel erg fijn voor 1,5 week!

We rijden in 1 streep door naar het resort, waar we een prima suite krijgen op de 5de etage. Met een volle keuken. Ideaal dus. Uitzicht op het zwembad en een meertje, strak ingericht, helemaal fijn.

Later volgt een betere foto.
Voor het idee.

Als het 18:00 is hebben we ook wel trek in een kop soep. Dus op naar Panera Bread, daar zitten we vlakbij. En als we het terrein oprijden, Target in het vizier hebben en uit de auto stappen is het écht écht. Daar zijn we weer! Echt fijn.

We proberen nog even wakker te blijven door een ronde door Target te lopen (volop Halloween!), maar de knollen zijn op. We halen een beker thee in de lobby en vervoegen ons op de bank. Met uitzicht op het vuurwerk in Disney. Voor vandaag is het over en uit. Morgen weer een nieuwe dag!

Hij zit er al helemaal in!

 

Het magere bewijs dat we echt uitzicht op het vuurwerk hebben.

10 thoughts on “…inpakken en wegwezen!

  1. Wat een mega-controles op Schiphol zeg, maar je voelt je er wel veilig bij gelukkig! Mijn dag is weer goed begonnen met je leuke blog, ik geniet gezellig mee. Veel plezier daar!

  2. Wat een heftige start met al die controles. Nu fijn op de plaats van bestemming en kan het grote genieten weer beginnen. Veel plezier!

  3. Het is dat die controles erbij horen maar ik hoop in ieder geval geen xx achter mijn naam te krijgen. Maar jullie zijn er en hebben er al gelijk een leuke dag van gemaakt. Mooie auto gescoord en een mooie suite wat wil je nog meer.

    Gr. Ronald

  4. Altijd enerverend zo’n reisdag. Maar jullie zijn er en zo te zien hebben een prima thuis voor de komende 1,5 week ??Heel veel plezier en laat ons lekker meegenieten ?

  5. Ik had 2 weken geleden toen wij naar Orlando vertrokken precies zo’n zelfde controle als jij bij de gate. Dacht ook dat ik in een scene van Border Security terecht was gekomen.
    Knap dat je er nog een blog uitperst de 1e dag.
    Nu genieten!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *