Het hart van Amerika

Het is prima gesteld met onze interne wekker. Dat betekent dat we wel een externe wekker moeten zetten als we op tijd de deur uit willen. Rond 9:00 uur stapten we ons hotel uit, op weg naar Lower Manhattan, oftwel: Downtown. We pakken toch maar de metro op Times Square, het is wel een heel eind lopen naar het zuiden.

subway

We kopen vier enkeltjes en we wagen het op de gele lijn naar het zuiden van de stad. Volg de gele stippen en voordat we het weten komt de metro voor rijden. De deuren sluiten en op dat moment bedenk ik me: ik heb niet gekeken of we nu de lijn naar het noorden of het zuiden hebben genomen….Die windrichtingen zitten er nog niet helemaal in, mensen. Maar gelukkig blijkt het volgende station inderdaad in zuidelijke richting te zijn. Niks onwennig, we zijn gewoon natuurtalenten.

In het kader van windrichtingen stappen we uit op CanalStreet. We lopen Broadway op en wat zien we daar? Ja hoor, de studio van Casey Neistat! Geen idee of jullie hem kennen, maar als ware groupies volgen wij hem al een tijd. Hij is een professionele filmmaker en Youtuber met miljoenen volgers. Hij sjeest met zijn elektrische skateboard door de stad en trakteert ons dagelijks op een flinke portie fantastische beelden van New York. Aanrader dus! Ik dacht hem al te zien rijden toen we de stad binnenkwamen woensdag. En nu staat we voor zijn studio, hoe cool. Heeft mijn richtingsgevoel me toch niet in de steek gelaten.

caseyneistat

We zijn even starstruck en daarop volgt logischerwijs Starbucks. We ontbijten even bij het grootste filiaal die we hier in Manthattan hebben gezien, we kunnen er zelfs zitten. We werken onze yoghurt met granola naar binnen onder de zoete tonen van ‘La vie en rose’. Even een breekbaar en heerlijk momentje, we genieten voor 1000%!

sb

Maar als we hier blijven zitten komen we nergens, dus we vervolgen onze weg. Niet snel daarna krijgen we hem al in het vizier: de Freedom Tower. Het nieuwe WTC. We lopen via de Oculus, een nieuw winkelcentrum dat bij het nieuwe WTC hoort naar de 9/11 memorial. Wat een indrukwekkende en verstilde plek. Daar waar tot 15 jaar geleden de Twin Towers stonden, resten twee grote bassins. Met daaromheen de namen van de mensen die omgekomen zijn. Wat een ongelooflijke bizarre gewaarwording. We lopen even langs de survivor tree, een perenboom tussen de twee torens die in het grote geweld overeind is gebleven.

dsc_1997

dsc_1994

911oculus

dsc_1998

Daarna begeven we ons naar de ingang van het museum. En hier gaat de verbazing verder, want het museum bevindt zit op en tussen de fundamenten van de voormalige torens en die je gewoon kunt zien. Je hoort overal overlevenden praten. Je ziet de affiches met ‘vermist’ erop, gemaakt door familieleden die hun geliefden kwijt zijn. De trap waarop de overlevenden uit de noordelijke toren hebben kunnen vluchten ligt er nog. Wij gingen vandaag langs die trap naar beneden, naar de plek waar de slachtoffers een gezicht krijgen. Er is een kamer met foto’s van alle slachtoffers. Ook een kamer waarin de namen van alle slachtoffers hardop worden opgelezen, met een kort stukje tekst over hun leven en waar ze werkten op het moment van de aanslag. Er staat een ladderwagen en – ongelooflijk – deze verwrongen stalen balk.

911twin

dsc_1999

dsc_2000

dsc_2002

dsc_2009

911staal

In het historische gedeelte van het museum wordt je door de tijdlijn geleid: van het moment van de eerste impact, de nieuwsbeelden, tot aan het moment van oplevering van de Freedom Tower. En ook hoe de aanslagplegers hun daad hebben voorbereid.

We zijn erg onder de indruk van deze plek en zijn er helemaal stil van. Toe we naar buiten liepen voelden we ons een beetje alsof we van een begrafenis kwamen. We liepen rustig terug de Oculus in, die nog niet helemaal klaar is. Alle mensen die hier aan de wederopbouw werken hebben shirts aan waar op staat: “Building Amercia Strong”. Wat een ervaring en iets dat we nooit meer zullen vergeten.

dsc_2004

We gaan door. Door naar Lady Liberty. Best toepasselijk als je het zo bekijkt. We lunchen even op Temple Square en wandelen verder het financiële district in. We komen langs de ‘bull’. Het is een beetje druk daarzo, dus we lopen door. We wandelen naar Battery Park, waar de boot naar het vrijheidsbeeld vertrekt. Het is erg warm geworden inmiddels en ik loop er weer bij als een Sweet Tomato. Maar goed. We worden weer van boven tot onder gescreend voordat we de boot op gaan. We vinden een mooi plekje aan de rechterkant. En als we vertrekken zien we dat we bingo hebben, want we zitten perfect voor een mooi uitzicht op het beeld én op de skyline van Manhattan. Een dame staat erop een foto te maken, maar heeft ons geen tijd er fatsoenlijk bij te gaan staan.

skyline

fotoll

ll2

We meren aan, wandelen even over het eilandje, maken nog een shot van onderen en gaan weer terug. Ellis Island slaan we over.

ll

Terug aan wal zoeken we de metro weer op en gaan in een rechte streep door naar het hotel. Even uitblazen! We doen een dutje en rond 18:00 gaan we op zoek naar wat te eten. We wilden eigenlijk naar Stardust Diner, maar er staat een rij van hier tot Tokyo. We komen uiteindelijk terecht bij Olive Garden op Times Square. En we krijgen een eersterangs plekje zeg! Wat een uitzicht! We genieten hier echt zo van, hoe gaaf is dit!?!. Ongelooflijk ook al die lichtreclames.

olive

ts

ts2

Na het eten wandelen we nog een rondje en zoeken het hotel op. Waar we cocktails met een uitzicht drinken. En daarna was het tijd voor ons bed en moet de blog maar even wachten. Dat was voor ons allemaal beter denk ik.

cocktails

dsc_2076

dsc_2073

Stay tuned, morgen (vandaag) alweer de laatste volle dag hier!

3 thoughts on “Het hart van Amerika

  1. Geweldig, feest der herkenning en wij vonden het museum ook zeer indrukwekkend, ook de foto kamer.
    Benieuwd wat jullie vandaag nog doen, want er is zoveel…..

  2. Mooi verslag. Ik vond 9/11 zo indrukwekkend, alsmede het museum,werd er stil van. En heb ook een potje staan janken daar.
    Denk er nog dagelijks aan.
    En bizar he, al die lichtreclames op Times Square. Je weet niet waar je moet beginnen met kijken.

  3. Over dat museum had ik nog niet eerder gelezen, kan me helemaal voorstellen hoeveel indruk dat maakt 🙁

Reacties zijn gesloten.