Dag 8 en 9 – Route66 en Grand Canyon

Twee dagen in 1 klap! Hier in het wilde westen is snel internet nog niet doorgedrongen. Dus bloggen gaat niet zo makkelijk, uploaden van foto’s helemaal niet. Dus Geen foto’s voor nu. En eerlijk gezegd, ik vond het heerlijk om even – zo goed als – offline te zijn. Appen en instagram gaan nog wel, maar daar blijft het bij. Op instagram (@hannekesteenklok) staan wel wat foto’s.

Wel heel leuk om te merken dat er weer een boel actieve meelezers zijn!

Dag 7 – Route 66 tussen Kingman en Tusayan
Met motelesque Best Western blijkt een prima plek om te slapen. Hoewel in mijn geval…slapen is een dingetje aan het worden. We horen de drukke weg best goed, maar dat deert niemand eigenlijk echt. We zitten rond 8:00 uur aan het ontbijt en vlak voor 9:00 uur zijn we uitgecheckt en wel onderweg.

We stoppen eerst een paar honderd meter verderop bij het Route66 museum, waar een enorme stoomlocomotief staat. In Kingman zijn we in het hart van de Route66, dus die stop moeten we natuurlijk maken. We kijken wat rond en vertrekken ook snel weer. We willen een klein stuk over Route66 rijden, want dat hoort er toch wel bij. En we vergapen ons aan de vintage uithangborden en diners onderweg. Henry krijgt een flinke regenbui op z’n dak, maar wij zitten droog!

Bij Seligman stoppen we. Dat is een echte must, helemaal voor Disneyfans. Want Seligman is de inspiratie geweest voor de sfeer en personages van de Cars films. Hier kregen oude, vintage auto’s ogen en tanden. En dat was voer voor de animators van Disney Pixar. De personages waren er dus eerder dan de film. Het is ook echt net alsof we door de film lopen. Er staat trouwens ook een Nederlandse DAF, maar die hebben we dan weer niet in Cars terug gezien.

 

Wanneer je met senioren op reis bent, weet je 1 ding zeker: je ziet de meest bijzondere toiletten van het land. Hier hield Elvis de wacht Dus toen de dames in de giftshop tussen de vintage auto’s en scooters de koffie weer aan het ruime sop hadden toevertrouwd, gingen we weer op weg.

We pakten de draaf op de I-40 weer op, want we wilden een beetje tempo maken. Rond 15:30 waren we in Tusayan, een plaatsje dat leeft van het Grand Canyon toerisme. De Grand Canyon ligt maar een paar mijl verderop. We hebben hier een appartement. Als we binnenstappen begint het heel hard te regenen en te onweren. Het is moesson seizoen hier. Dat is te merken. Maar desondanks stappen we wel even in de auto richting park, maar niet nadat we een kop koffie hebben gedronken.

We willen naar het visitor center om een cancellation te halen voor ons National Parks Passport, maar het regent zo hard dat we de auto niet uit willen. We rijden even naar Grand Canyon Village, waar we even wat boodschappen halen. Wanneer we terugkomen is het wat minder hard gaan regenen, maar bleek het visitor center dicht. Morgen nieuwe ronde, nieuwe kansen. Het regent ook te hard om naar Mathers point te lopen, dus het mooie uitzicht bewaren we ook voor morgen.

Wanneer we het park bijna uitrijden, zien we een heleboel auto’s langs de kant van de weg staan. Dat kan maar een ding betekenen: beesten. En ja hoor, een hele kudde Wapiti’s. Wat een machtig gezicht zeg! En wat zijn ze groot. De bok is echt enorm en houdt zijn roedel goed in de gaten.
Dat pikken we dan toch maar mooi mee deze dag!

Maar de knollen zijn op en we willen naar huis. We eten iets makkelijks en nemen koffie mee naar huis. En ja, als senioren moe worden, dan wordt het een knoeiboel. Eddy zelf is er trots op.


Morgen meer avonturen!

Dag 8: Grand Canyon
Om 7:30 was het reveille, om 8:00 uur ontbijt! Want we wilden een beetje op tijd zijn. En dat lukte. We stuurden Henry naar het park en om 9:15 stonden we aan de zuidrand van de Grand Canyon.

Een niet te beschrijven, indrukwekkende ervaring. De duizelingwekkende diepten, de hoogten, de lagen van rotsen. De stilte. Wauw. Het doet ons maar weer eens beseffen, hoe nietig wij mensen zijn. De foto’s doen de realiteit geen recht.

We pakken de shuttle naar het westen van de Canyon en stappen over op de bussen naar Hermits Rest. De bussen stoppen op verschillende punten waar we steeds weer een ander uitzicht op de Canyon hebben. Elke stop is weer even adembenemend. Het weer zit ook mee, lekker zon en soms ook echt warm!

We lunchen wat laat in een van de lodges en blijven daar lekker even hangen. Wel even fijn om de benen wat rust te geven. Als we lekker even gezeten hebben pakken we de bus weer naar de winkel, om daar even wat kleine boodschappen te doen. Eenmaal terug bij het visitor center halen we dan eindelijk de felbegeerde cancellation-stempel voor het paspoort. Waarvan akte!

We hebben al veel gezien en gedaan, maar we willen eigenlijk graag de zonsondergang zien. We pakken Henry en rijden de route naar Desert View. En hier worden we getrakteerd op wellicht nog indrukwekkender uitzichten, bij de laagstaande zon. We stoppen even bij elk uitkijkpunt, maar halverwege gaan we er allemaal even uit.

En dat bleek bingo. We zagen al een grote vogel boven ons cirkelen. Gelukkig had pa zijn kijker mee en hij zag dat het een condor was. Wauw zeg! We volgden hem even en al gauw bleek het een condor reünie te zijn, het zijn er tientallen. Wat ongelooflijk gaaf. Ze geven me tijd om de camera in te stellen, ik was hier niet op voorbereid. Maar uiteindelijk weet ik de vogels dichtbij te halen en een mooie plaat te schieten. Die moet ik jullie nu schuldig blijven, want die staat dus op de camera die niet aan de iPad geknoopt wil worden. Ik beloof dat ik bij thuiskomst het blog zal aanpassen en er goede foto’s op zal zetten.

En dat geldt ook voor de spectaculaire zonsondergang die volgde. Zittend op een rots zagen we een lichtshow waar geen themapark tegenop kan.


Je kunt je dus voortstellen dat we moe, maar zeer voldaan terugreden naar het appartement, waar iedereen zijn/haar eigen gang gaat.

Morgen vervolgen we de roadtrip en trap’m wie ‘m an naar Bryce en Zion National Park.

 

 

5 thoughts on “Dag 8 en 9 – Route66 en Grand Canyon

  1. Zo overweldigend de Grand Canyon ….
    Geweldig dat jullie dit met elkaar mogen delen !
    Gaaf gewoon een aantal condors te spotten ….ik ben heel benieuwd naar de foto’s ??

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *