Dag 3 – Hoi ja, ja?

Goedenavond/-morgen/-middag! We zien dat we weer veel meelezers hebben, leuk!

Vanmorgen begon iets later dan gisteren, we zaten rond 8:00 wakker op. Vandaag was de dag dat Ryan en ik naar Disney zouden gaan. Maar het was verstandiger om niet te gaan, helaas. Misschien als we straks ‘terug’ zijn aan de kust en in Camarillo zitten. We zijn rond 11:30 in de auto gestapt. De ladies hadden zich onafhankelijk van elkaar, spontaan synchroon aangekleed. We noemen ze lemon en raspberry.

We zijn fan van de Lonely Planet en ook vandaag stelde de gids van Californië niet teleur. We zetten koers naar La Jolla, een community van San Diego. Een flinke rit, maar onderweg was er genoeg te zien en werden we regelmatig getrakteerd op prachtige uitzichten. Op bergen, de Stille Oceaan of gewoon, bijzondere auto’s. En onderweg hebben we met de seniors geoefend op de uitspraak van dit stadje. We gaan naar La-hoia. Hoi-ja. Ja, hoi ja. “Ja loja?” Nee. Ja, nee precies. La yolllla. Nee, La Hoija. Hoi-ja. Niet la, ja? Dus. Is ook lastig met een kunstgebit natuurlijk.

Aangekomen in La Jolla parkeerden we de auto in een parkeergarage. Het is echt opvallend dat we met dit prachtige weer onze enorme bak gewoon prima kunnen parkeren. Het is overal best wel druk, maar er is altijd parkeerplek. Lang leve de VS! Het heeft hier veel weg van de Cote d’Azur. Er hangt een echte mediterraanse sfeer. Dat is ook niet zo gek natuurlijk, want de nederzettingen hier in de buurt zijn van Europese origine. Maar dan zonder ongezellige Franse locals, wat een heerlijkheid.

We zoeken eerst een…juist. ’T Is groen met een zeemeermin en ze hebben er koffie. En het filiaal in Downtown La Jolla is snel gevonden. Het is heuvelachtig hier, dus we moeten er wel tegen klimmen. Duidelijk is dat hier niet de armste sloebers van de westkust wonen als we naar het winkelaanbod kijken. Bij onze vrienden van de Starbucks vermaakten we ons wel even en showde Eddy zijn hoedje waar hij heul blij mee is. Hij wilde hem binnen wel op, maar wilde er op straat niet mee gezien worden.

Je vraagt je af wat hij eronder heeft zitten hè…

Bij Starbucks liep echter de hele tijd een verwarde man rond. Hij was duidelijk onder invloed van iets. Opgefokt, maar niet agressief. Hij liep maar te ijsberen, zijn telefoon van tafeltje naar tafeltje te slepen. Naar buiten, naar binnen. Weer naar buiten, weer in de rij voor het toilet. Vond het sneu om te zien. Hij viel niemand lastig, hoor. Maar het was een tragisch gezicht. En ook respect voor hoe het personeel met hem om ging. Ze lieten hem een beetje begaan en gaven hem een grote beker water met ijs. Later verzochten ze hem vriendelijk te vertrekken, maar geen onvertogen woord.

Na de koffie wandelden rustig via wat souvenirwinkeltjes naar de kust: Childrens Pool en The Cove Store. Hier zouden regelmatig zeehonden en zeeleeuwen te vinden zijn en in de Cove store kun je in een door het water uitgesleten grot kijken. Maar we hoefden niet helemaal naar Childrens Pool te lopen, want we zagen direct al een heleboel robben op de rotsen liggen. Ze waren niet te missen ook: duidelijk te horen. En te ruiken; wat een lucht! Ze moeten minimaal 8 uur per dag uit het water verkeren om hun lichaamstemperatuur op peil te houden en dit is een ideale plek.

Geweldig om te zien, gewoon in de vrije natuur. Ryan, pa en ik konden het niet laten om even de korte klim naar de rotsen beneden te maken. De enkel had ik goed stevig ingepakt en ondersteund. Ryan was erbij en ik kon op hem leunen, ik vond het de gok waard. Ik kom vast wel weer boven op een of andere manier. Even doorbijten, maar dan heb je ook wat zeg. Fantastisch om zo dichtbij te kunnen komen! De klauter naar boven ging prima en waren we een supermooie ervaring rijker.

Lekker zonnen

Filmpje! Klik hieronder (insluiten lukt niet):
3D8628EB-411F-4098-A1DC-845F183D5CCC

Daarna hebben we de auto weer opgezocht en wat in de buurt rondgereden. Het was de trip echt waard. In de auto terug naar Garden Grove zat de stemming er lekker in. Waar het over ging? Dat is niet voor herhaling vatbaar.

Eten deden we onderweg bij Olive Garden, de plek waar wij altijd weer terugkomen. We hebben heerlijk gegeten, de breadsticks en salade vonden gretig aftrek, maar ook de pasta ging zo goed al op. Dus voldoende om de laatste etappe van de thuisrit uit te kunnen zitten.

Morgen gaan we weer een stukje naar het zuiden en snuiven we wat historie en hopen we walvissen en/of dolfijnen te zien. Dus stay tuned!

3 thoughts on “Dag 3 – Hoi ja, ja?

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *