Dag 18 – Terug naar Nederland

Het moest er een keer van komen, terug naar huis. Geen zin in! We hebben 2,5 week genoten van wat het Amerikaanse zuidwesten ons te bieden had. Uiteraard een fractie was van wat er allemaal te zien en te doen is. Maar dat we dit hebben kunnen doen met elkaar is heel erg bijzonder en daar zijn we allemaal onwijs dankbaar voor.

We vliegen om 10:20 vanuit Los Angeles naar Chicago. Het inchecken lukte gisteren niet, dus dat moeten we ook nog doen op het vliegveld, dus we moeten echt vroeg weg. Het verkeer in en om LA is werkelijk een gekkenhuis en het vliegveld ligt ongeveer midden in de stad. We hebben uitgerekend dat met de dagelijkse files op de 6 rijstroken per rijrichting, we zeker om 6:00 in de auto moeten zitten om op tijd te zijn en nog wat ruimte te hebben.

 

Ontbijt in het hotel start om 6:00 uur. Dus gisteren had ik al geregeld dat we een kwartiertje eerder konden binnenkomen en wat te eten mee konden nemen de auto in. Met de Happy Seniors spraken we af dat we om 5:30 de auto zouden inpakken, zodat we ook echt om 5:45 in de ontbijtzaal konden zijn. Bijna alles staat al klaar, dus we kunnen een goede bodem leggen voor de dag die voor ons ligt.

Als we richting het vliegveld rijden, wordt het langzaam licht. We zijn precies volgens planning bij National om Henry in te leveren. Hij heeft ons toch maar mooi met 3700 veilige kilometers prachtige uitzichten en levendige steden laten zien! We hadden een slim systeem bedacht om de vele koffers en tassen efficiënt in te laden. Ryan en ik deden dat inmiddels blindelings en de seniors konden gemakkelijk zitten. Thanks Henry!

Vanuit het inleverpunt moesten we met een pendelbus naar het vliegveld. We moeten naar Terminal 7. Het verkeer rondom het vliegveld is vreselijk druk en een nog grotere chaos. Dus eenmaal bij het vliegveld doen we er nog 25 minuten over om bij terminal 7 te komen. We moeten daar nog inchecken en dat gaat via zelfservice redelijk snel. We zijn echt krap op tijd, dus we voelen wel enige druk. Wanneer we in de ellenlange rij willen aanschuiven om de koffers in te leveren – waarna ze gewoon fysiek in een hoekje worden geplaatst door een mevrouw – wenkt de betreffende mevrouw ons bij haar te komen. Ze zag 6 mensen, waarvan 4 senioren, met veel koffers in de rij plaatsnemen en besloot: geef maar hier. We mochten dus die enorme rij omzeilen en de koffers werden ook niet gewogen, tot grote vreugde van sommigen in ons gezelschap!

We konden direct door security. De handbagage van mijn ouders werd eruit gepikt. De dame van TSA was in een goede bui en wilde even naar het snoep kijken. Blijkbaar moest dat uit de tas, stond nergens. Maar ze had begrip – want seniors – en haalde zak voor zak al het snoep eruit. Blijkbaar hadden de seniors ingeslagen bij de Target toen wij in Universal waren en de dame lachte zich slap: “Gaan jullie dit allemaal in het vliegtuig eten? Jullie zijn slim, want wat ze jullie daar voeren is natuurlijk niet te eten! No way, ik begin er ook niet aan. ” Ze ze met een knipoog. Ik heb nog niet eerder een goedgemutste TSA medewerker met humor getroffen.

De vlucht op zich was goed. De hele weg werden we getrakteerd op de prachtigste uitzichten. Aan onze kant de Mojave woestijn en de westkant van de Grand Canyon, aan de andere kant Death Valley. We hebben een glorieus uitzicht over de meanderende Colorado River en meer. Wat een bonus en gaaf te weten dat we daar zijn geweest!

In Chicago hebben we genoeg tijd om over te stappen op de vlucht naar Amsterdam. Over de vlucht kan ik zeggen dat het onrustig en geen pretje was. Die 767 van United gaf me ongeveer 50 vierkante centimeter persoonlijke ruimte, de stoelen waren keihard en de man voor me zette direct zijn stoel zover naar achteren dat ik een wortelkanaal behandeling bij hem had kunnen uitvoeren.

Het was maar goed dat de ouders zoveel snoep mee hadden, want toen de crew bij het uitdelen van het diner bij ons was aanbeland, was er alleen nog keuze tussen pasta of pasta (lees: karton). We hebben beiden geen oog dichtgedaan en boven Engeland hadden we echt flink turbulentie.

Dit is de tweede keer dat we met United hebben gevlogen en de tweede keer dat de ervaring echt minder was. Het was dat de prijzen zo goed waren (we konden profiteren van een goede aanbieding). Maar de volgende keer denk ik er echt nog wel een keer over na.

En als we boven Nederland komen is het ook erg helder en vliegen we over het Noordzeekanaal. Hoe prachtig en fijn ik het op vakantie ook heb gehad, ik vind het altijd heel fijn om Nederland van boven te zien en te weten dat ik weer thuis ben (levend en in een stuk). Volgens mij een uniek uitzicht over ons waterland. Ik hou van het strand en de zee in de VS en de prachtige rotsen en bergen en we voelen ons er erg op ons gemak. Maar het perfect platte land van Nederland is uiteindelijk thuis. En leuke bijkomstigheid, na de vakantie begin in met een nieuwe baan bij RWS in Noord Holland en ik zag zo een fractie van de omgeving. Sterker nog: ik landde er letterlijk en figuurlijk middenin!

In de parkeergarage op Schiphol aangekomen bleken zowel de seniors als wij wat accuproblemen te hebben, want beide wagens wilden niet openen. Dejavu! Want een aantal jaren gelden konden we ook al niet wegrijden door accuproblemen, alleen sneeuwde het toen en nu staan we gelukkig in de garage met een wat betere temperatuur. Maar niet fijn als je naar huis wilt. Gelukkig bleek ons probleem aan de batterij van autosleutel te liggen. Waarschijnlijk heeft deze onderin te tas gezeten en drukte er iets op. Dus met wat gedoe hadden we de auto op en en konden we de auto starten. Voor de auto van de seniors moesten te startkabels tevoorschijn komen. Maar ook dat lukte met wat spierballenwerk van de seniors en Ryan en was de accu weer opgeladen toen we in Hengelo waren.

Maar goed, we zijn weer thuis na een hele mooie vakantie met de happy seniors. Het is echt bijzonder dat we zoiets hebben kunnen doen in dit gezelschap. Wie kan dat nou zeggen? Supergaaf. Het kan dus ook gewoon op de ‘ouwe dag’ zoals de seniors dat zeggen. Een kwestie van goed en realistisch plannen. En kijk: je bent nooit te oud om mooie te zien!

Leuk dat jullie allemaal hebben meegelezen en meebeleefd! Dank voor de vele reacties via de verschillende kanalen. Jullie hebben nog wat mooiere foto’s van de camera tegoed, omdat het me vanwege het langzame internet niet lukte die te uploaden. Die volgen nog in een aparte post. Voor nu heb ik het formaat van de foto’s in de berichten aangepast, zodat het er een beetje beter uitziet en jullie het beter kunnen zien.

Tot het volgende reisverslag!

 

8 thoughts on “Dag 18 – Terug naar Nederland

  1. Jullie kunnen terug kijken op een prachtig vakantie met wederzijdse ouders.
    Klinkt niet goed die 767. Wij hebben over een paar weken dezelfde vlucht AMS-Chicago en vise versa.
    Hadden jullie wel een normaal entertainment systeem en normaal formaat van het tv-tje?
    Bedankt weer voor het bloggen!

    1. Hou Hannie, ja hoor. Het was een zeer oud toestel, maar het entertainmentsysteem was nieuw. Met USB poort zodat je ook je eigen devices kunt opladen.

  2. Je blog was weer hilarisch, ik heb ervan genoten. Mooi dat jullie zoveel plezier hebben met elkaar. De 767’s van United zijn vreselijke rammelbakken, wij willen niet meer daarin vliegen. Welkom thuis en succes in je nieuwe uitdaging!

  3. Welkom Thuis !!
    Jullie hebben samen de Happy Seniors weer een hele mooie trip gemaakt met de nodige hilarische momenten. Wat fijn dat je dit met ouders en schoonouders nog kunt doen. Ook wij vliegen binnenkort, na een aantal jaren met de concurrentie te he hebben gevlogen, weer eens met United en zowaar dus ook met de 767. Het zal ons gaan benieuwen…

    Heel veel success in je nieuwe uitdaging en maak er wat moois van !!!

  4. Welkom thuis! Inderdaad bijzonder dat jullie zo met zijn allen een mooie reis kunnen maken.
    Wat mij betreft gaan jullie een volgende keer langer, want je blogs zijn hilarisch en meeslepend.
    Alvast veel succes met je nieuwe baan!

  5. Thuis na een heerlijke vakantie met de happy seniors. Dat is iets wat ze jullie mooi niet meer afnemen. Op naar de volgende vakantie en succes met je nieuwe job.

    Gr. Ronald

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *