Dag 16 – De verboden reis

Vandaag hadden de seniors een dagje om bij te komen rondom het hotel. Wij zijn naar Universal Studio’s in Hollywood vertrokken. De rit duurde op papier maar een halfuur. Uiteindelijk hebben we er ruim een uur over gedaan. Wij (en de GPS) verkijken ons nog steeds op het verkeer hier.

De omleiding van de GPS leidde ons door de donkere achterbuurten van Hollywood, waar het voor de zwervers vechten was voor een plekje onder de brug. Wat een armoede en ook: wat een slecht onderhouden wijken. Niets glamoureus aan en erg triest.

We parkeren de auto in de Jurassic Park parkeergarage en lopen de Citywalk op. Een straat met winkels en restaurants voordat je bij het park komt. En op dat moment gaat mijn telefoon uit (terwijl hij net was opgeladen) om vervolgens ook niet meer aan te gaan. Dus dat betekent dat we alleen Ryans telefoon hadden voor foto’s en eventueel contact met de seniors. Want de spiegelreflex hadden we thuis gelaten. En de extra batterij ook. Dus ik moet voorzichtig zijn met foto’s maken als we de hele dag met de telefoon worden.

We zijn nog niet eerder in een Universal park geweest, dus alles is nieuw. Ook wel weer eens leuk!
Bij binnenkomst lopen we meteen naar het Harry Potter deel en lopen ‘Harry Potter and the forbidden journey’ in. We hadden geen idee wat voor een ride dit zou zijn, alleen dat deze populair is. Ik kon alleen iets vinden over dat je voor een scherm getakeld zou worden en dat het een soort simulator zou zijn. Volgens mij kunnen wij dat aan, we genieten immers van Soarin’ en komen levend uit Star Tours. Moet kunnen.

Wanneer we echter het vehikel zien, hmmmmm. Een bank van maximaal 4 man, met een enorm harnas die je om je heen moet trekken. Die kennen we van de heftige achtbanen die kurkentrekkers maken en die enorme indrukwekkende grote doodenge attracties op de kermis. Dus ik vraag enigszins huiverend aan de jongen die daarbij staat of de ride over de kop gaat. Ik ben nou eenmaal geen held. Hij kijkt me aan, ziet een volwassen vrouw hem als een hert in de koplampen vragend aankijken en zegt enigszins besmuikt: “Nee hoor, hij gaat alleen een beetje heen-en-weer”. Ok, dan zal het goed zijn, me wel afvragend waar zo’n enorm harnas dan goed voor is.

We lopen naar binnen en moeten verplicht alle loszittende items in een kluisje doen. Inmiddels begin ik wel wat benauwd te worden. Waarom alles in een kluisje als we alleen maar een beetje heen-en-weer gaan? Hmmm. Nouja, zal wel voorzorg gaan. Overigens: enorme chaos in die ruimte en weinig staf om te helpen of alles in goede banen te leiden. Ok, we lopen door. Er stond een rij van 15 minuten volgens de borden, maar we kunnen zo doorlopen. En voor we het weten staan we voor de pre-show waarin ook beelden getoond worden van het bankje dat volledig naar achteren gekanteld wordt, om vervolgens met een zwieper uit beeld te verdwijnen. Ik krijg het nu heeeeel erg benauwd en Ryan zegt: ga dan niet, kom, we gaan eruit. Alleen staat opgeven niet in mijn woordenboek en wil ik eigenlijk vertrouwen op de woorden van de staff bij de ingang. We moeten doorlopen en dan heb ik geen tijd meer om na te denken en worden we allebei de bank op gedirigeerd. Inderdaad een harnas en een schot, ik kan Ryan niet eens zien. Ik hang in een harnas, benen bungelen en ik ben op mezelf aangewezen. Ryan kon nog wel mijn knie vastpakken. Gelukkig nog een beetje contact…Daar gaan we.

En serieus nog geen 20 seconden na aanvankelijk lig ik al horizontaal op mijn rug met de benen in de lucht. Als een geit op de slachtbank. En waarschijnlijk zal er een soortgelijk geluid uit mij gekomen zijn. Ik zie Harry Potter nog wel op een bezem zitten en een kasteel. En we worden door het kasteel heen getrokken, we gaan alle kanten op. Dan hangen we voor een scherm, dan hang ik horizontaal, gezicht naar beneden, dan op mijn rug. Dan gaan we weer door een fysieke kamer. Mijn hemel. Als dit ‘een beetje heen-en-weer’ is, vraag ik mij af wat voor leven die jongen leidt…. Ik besluit dat deze ervaring minder heftig zal worden als ik mijn ogen sluit. Want de combinatie van het (vooruit, achteruit, zijwaarts) bewegende beeld, de wind die in ons gezicht geblazen wordt en het bewegen van de bank, maakt dat mijn hersenen denken dat ik vooruit ga. Als ik mijn ogen dichtdoe, voel ik alleen de beweging en dan moet het meevallen. Op zich klopte dat. Ware het niet dat als je per ongeluk je ogen open doet, het drie keer zo erg is. Man man man. Na een uur (het waren een paar minuten) is het voorbij. Jemig. Wat ik ervan heb gezien is het een mooie ride. Maar ik heb nauwelijks iets van Harry Potter films gezien en helemaal niet van Harry Potter gelezen. Dus we weten niet waar het over gaat. Dus mooi, maar wel heftig! Maar hij is in de pocket. En blijft daar. Been there, done that. Volgende keer beter inlezen, want net vond ik wel foto’s op internet. Goed dat ik dat niet van tevoren wist, want dan was ik niet gegaan. EN achteraf was het heftig, maar we vinden onszelf wel stoer.

We lopen het park verder door, doen wat rides. Vraag bij elke ride over deze over de kop gaat. Ook bij de Minions. Maar eigenlijk blijken alle attracties een beetje van hetzelfde soort: een rit in het donker, met 3D schermen (en brillen) die allemaal een beetje bewegen, maar verder niet. De stunt/special effect shows zijn leuk en vermakelijk. Maar niet spectaculair. Het is een mooi park, verzorgd. De muziek staat overal heel erg hard. Het is heerlijk weer, het is niet druk en kunnen eigenlijk alles doen wat we willen en wat er te doen en te zien is. We hadden een hele leuke en gezellige dag en hebben na al die Disneyparken ook eens een Universal park bezocht. Leuk en voor ons voldoende. We merken dat we veel films toch niet hebben gezien en niet helemaal weten waar het over gaat. En dan is het ook iets minder ‘beleving’, vinden we.

De tram tour langs de studio’s is erg interessant. Leuk om te rijden waar bekende series etc worden opgenomen en zo nu en dan moet de tourguide stoppen met praten omdat er gefilmd wordt. Ook hier weer mooie 3/4D effecten ingebouwd van de film Fast en Furious en King Kong, erg mooi!

Kantoor van Hitchcock

Een echte 747Om 18:00 uur sluit het park, want dan is er de employee preview van Halloween Horror Nights, hun jaarlijks terugkerende Horror evenement. We zien al veel voorbereidingen! Om 17:30 lopen we tevreden het park uit na een hele leuke dag.

We lopen naar de e en besluiten bij het Hard Rock Café iets te eten. We bestellen een heerlijke hamburger en zien dan een auto boven de bar hangen. Zie het onderschrift… ze moeten geweten hebben dat we kwamen, want deze Steen rolt inderdaad naar buiten na die enorme burger!

De seniors hebben de dag gerelaxt. We kregen foto’s van de lunch en een kop koffie in een nabijgelegen Starbucks. En Alyde moest bij het kopen van een klein flesje wijn haar ID bewijs laten zien, om te checken of ze wel 21 was. Dus wij reizen vanaf vandaag met 3 ipv 4 senioren! Dus voor ieder wat wils vandaag!

Morgen alweer de laatste volle dag!

 

 

2 thoughts on “Dag 16 – De verboden reis

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *